1453. Upadek Konstantynopola

To żywa, barwna opowieść o odwadze i okrucieństwie, technologicznej pomysłowości, umiejętnie łącząca dawne konflikty na Bliskim Wschodzie z sytuacją współczesnego świata Ponad tysiąc lat Konstantynopol stanowił centrum zachodniego świata, a zarazem strefę buforową między chrześcijaństwem a islamem. Jednak gdy wiosną 1453 roku pod murami stolicy cesarstwa bizantyjskiego, spadkobiercy imperium rzymskiego, stanął sułtan Mehmed II na czele ogromnej, zdyscyplinowanej armii tureckiej – cesarz Konstantyn XI Paleolog zdołał zebrać zaledwie osiem tysięcy chrześcijan do obrony miasta. Po siedmiu tygodniach ataków Konstantynopol upadł, i to nie tylko za sprawą zniszczeń dokonanych przez monstrualne działo „Bazylikę”, lecz także na skutek ludzkich uprzedzeń, przesądów i intryg. Tak zapisana została ostatnia karta historii średniowiecza. Crowley przedstawia też zmagania dwóch bohaterów tego dramatu: śniącego o potędze islamu władcy imperium osmańskiego oraz pięćdziesiątego siódmego cesarza Bizancjum, do końca zagrzewającego obrońców do walki. Fascynującą relację Crowleya (…) czyta się jak powieść. Postaci bohaterów (…) wiernie odtworzone na podstawie materiałów źródłowych, ożywają na stronach tej książki. - „Los Angeles Times” Napisana z pasją (…) pozwala zrozumieć odwieczną wrogość między islamem i chrześcijaństwem. - „Kirkus Reviews”