Conan. Krew węża

Conan powraca — nie jako legenda, lecz jako żywy cień, który przecina mroki epoki, w nowej samodzielnej powieści S.M. Stirlinga Krew węża. Ta legenda swoje korzenie ma w ponurych, bezlitosnych historiach snutych niegdyś przez mistrza gatunku fantasy Roberta E. Howarda.

Opowieść zaczyna się we wczesnych latach życia Conana, w czasach, gdy młody jako wojownik opuszcza skute lodem pustkowia północy, by ruszyć na wędrówkę, która odciśnie piętno na całej Erze Hyboryjskiej. Jako najemnik, żołnierz, złodziej i pirat kroczy szlakiem znaczonym krwią, mierząc się z najeźdźczymi armiami, złowrogimi czarnoksiężnikami oraz monstrami rodem z koszmarów — mając przy sobie jedynie miecz i wolę, która nie zna strachu.

Niniejsze ilustrowane wydanie zawiera także tekst Czerwone ćwieki — ostatnie z opowiadań o Conanie z Cymerii, napisane przez ojca epickiej fantasy Roberta E. Howarda. Nowelkę pierwotnie opublikowano w odcinkach w magazynie „Weird Tales” od lipca do października 1936 roku — już po samobójczej śmierci Howarda. Conan trafia do zaginionego miasta, którego zdegenerowani mieszkańcy uwikłani są w krwawą, morderczą zemstę.

Ze względu na mroczną tematykę rozkładu i śmierci opowiadanie uznawane jest za klasykę conanowskiego kanonu, a badacze twórczości Howarda często wskazują je jako jedno z jego najlepszych dzieł.