Dzięki, Winn-Dixie!

Zaczęło się od tego, że tata wysłał dziesięcioletnią Opal do sklepu po makaron. A ona wróciła z psem.Był chudy, trochę śmierdział i wyglądał jak kawał starego dywanu, który długo leżał na deszczu. Ale potrafił się uśmiechać. I to tak, że Opal od razu się w nim...