Nocna niania

„NIE MARTW SIĘ, AVA. TWOJE DZIECKO JEST ZE MNĄ BEZPIECZNE. BĘDĘ SIĘ NIM OPIEKOWAĆ JAK WŁASNYM...” Odkąd urodziła się moja córka Isa, nie jest mi łatwo. W pamięci mam pustkę, a mój umysł spowija mgła. Kiedy więc mój mąż Ned proponuje zatrudnienie nocnej opiekunki do dziecka, chętnie korzystam z okazji. Kiedy wchodzi do naszego domu, uśmiecham się do niej, czując ulgę, że w końcu się zjawiła. Ale wtedy zauważam, że jej oczy mają kolor ametystów. Przez mój umysł przemyka wspomnienie, ale zanim zdążę je uchwycić, znika... Potem widzę, jak Ned szepcze do niej, a ona dotyka jego ramienia. Przeszywa mnie dreszcz. Ale staram się to zignorować, przekonana, że umysł płata mi figle. Wiem, że rozpaczliwie potrzebuję pomocy tej kobiety. I wtedy znajduję moją córeczkę leżącą twarzą do dołu i walczącą o oddech. Krzyczę, przytulając ją mocno, a Isa płacze w szoku. Przez moment czuję ulgę: nic jej nie jest. W następnej chwili zamieram, bo gdy odwracam się i widzę za sobą Neda... Patrzę w głębokie brązowe oczy mojego męża i zdaję sobie sprawę z jednej rzeczy: on myśli, że to ja. Muszę dowiedzieć się, co się tutaj dzieje, aby zapewnić bezpieczeństwo mojemu dziecku. Może to wszystko jest tylko w mojej głowie? A może ktoś próbuje mnie zniszczyć…