W zasadzie niegroźna

Piąty tom zwariowanych przygód bohaterów sagi, który poszerza naszą wiedzę na temat światów równoległych. Pluralistyczna natura sektora galaktycznego, w którym znajdowała sią Ziemia skutkowała tym, że możliwe nieustannie krzyżowało się z prawdopodobnym. Zwykłe zniszczenie czegokolwiek powodowało mniej więcej to samo, co likwidowanie pęcherza pod źle przyklejoną tapetą. Cokolwiek zostało unicestwione, natychmiast pojawiało się w innym miejscu. Losy Ziemi były najlepszym przykładem owego zjawiska. Tak jak zaginięcie w hiperprzestrzeni Fenchurch, ukochanej Artura Denta. Od czasu, kiedy ją utracił, Artur krąży po wszechświecie i szuka swego miejsca. Ciągle wydaje się przebywać nie w tym z równoległych światów, w którym powinien. W końcu po szeregu przygód trafia na Lamuellę, gdzie zostaje mistrzem robienia kanapek. Tam odnajduje go Trillian i zostawia w prezencie nastoletnią córkę, o istnieniu której nie miał nawet pojęcia. A potem przychodzi paczka od Forda Prefecta ze skradzionym egzemplarzem nowej wersji przewodnika, rozwijającym się w czarnego ptaka. Wtedy zaczynają się prawdziwe kłopoty.